La klapoj de la libroj eldonitaj de Juan Régulo Pérez (1914-1993) ĉe la libroserio Stafeto estas por kiu ajn leganto surpriza skatolo. Tiel estas por tiu kiu akompanas al Soifo, la poemaro de L. Tarskony. La libro, kiun mi legas, flaviĝinta de la tempo agrablas ekde la unua rigardo al la kovrilo de Jan Schaap, la desegnisto de la unuaj eksteraĵoj de la esperantaj eldonoj de Régulo, kiu mortis pro akcidento ankoraŭ juna, domaĝe. Régulo, kiu estas la kaŝita verkisto de la referenco diras ke «…Ĉi tiu volumo estas magio kaj konfeso: en ĝi sin malkovras antaŭ ni homo en la intimo de ducent paĝoj, homo, kiu povas la intimon elvoki per la nura tono de sia voĉo…». La esperanto de Régulo ŝajnas esti senartifica, nekomplika kaj klasika, mi tuj pensas que li profesie estis filologo de latinidaj lingvoj.